Wat trekken we aan?
(Spoiler: je favoriete trui is precies goed)
De grootste stressfactor bij fotografie?
Naast kinderen die niet meewerken (hehehe), is dat absoluut de kledingkast. Ik zie het zo voor me: moeders die uren op Pinterest zoeken naar perfect matchende, beige outfits voor het hele gezin.
Maar mag ik je meteen een geheim verklappen? Voor een Day in the Life sessie hoef je echt geen nieuwe kleren te kopen. Sterker nog: liever niet.
Waarom comfort wint van styling
Als je kleding draagt die je normaal nooit aanhebt, zie ik dat direct terug in je houding. Je zit net wat stijver op de bank, of je bent je shirt recht aan het trekken in plaats van dat je je kind opvangt. In mijn foto’s wil ik jou zien, niet een gestileerde versie van jou.
Mijn tips voor een relaxte look zijn dan ook heel simpel:
Draag je lievelings: Die trui die misschien een klein beetje versleten is, maar waar je in woont? Die vertelt precies wie je nu bent.
Leve de verkleedkist: Wil je peuter de hele dag in een Spiderman-pak, op Crocs of in een glitterende prinsessenjurk lopen? Laat het lekker gebeuren. Over twintig jaar is dat de foto waar je het hardst om moet lachen.
Kleur: Aardetinten en rustige kleuren werken prachtig in huis, maar als jouw leven nu eenmaal vol felle kleuren zit: go for it.
Niks ‘matching’: Het hoeft niet bij elkaar te passen. Jullie zijn een gezin, geen boyband uit de jaren ’90.
In een documentaire shoot draait het om herinneringen. Die vlek op dat ene shirt? Dat hoort gewoon bij de fase waar je nu in zit. Trek iets aan waarin je kunt knuffelen, rennen en op de grond kunt zitten. Dat is pas stijlvol.
Waarom ik kies voor échte herinneringen
Ik ben mijn carrière ooit begonnen met geposeerde portretten in een studio. Maar ik merkte al snel dat bijpassende outfits en (vaak met snoep) omgekochte kinderen helemaal niet weerspiegelden waar ik naar op zoek was. Wanneer ik zelf door oude albums blader, wil ik zien wat we aan het dóén waren, niet alleen hoe we er leuk uitzagen.
Daarom regisseer ik niet, poseer ik niet en vraag ik niemand om naar de camera te kijken. Het gewone leven is namelijk al bijzonder en hectisch genoeg.
Ik vang voor jullie hoe het is om kind te zijn (van het fanatieke bouwen met blokken tot die troostende knuffel bij een geschaafde knie) én hoe het is om ouder te zijn. Jij die de boterhammen smeert, de tranen droogt en de boel draaiende houdt. Eindelijk sta jij zelf ook eens op de foto in die liefdevolle, verzorgende rol, met alle kleine details die je later zo snel vergeet. Gewoon, in je favoriete trui
Naast mijn werk als fotograaf voor bruiloften, hou ik ervan om de onbewaakte momenten van het dagelijks leven vast te leggen. Tijdens een sessie breng ik jullie gezin in beeld precies zoals het is: met een bult liefde en die heerlijke, alledaagse chaos.
Even voorstellen
Even voorstellen: Ik schuif gewoon gezellig aan
Ik ben Karen: een nuchtere Groninger, tikkeltje nerd en een ook wel wat eigenzinnig. Met mijn achtergrond in de psychiatrie en een scherp oog voor menselijke verbinding, schrik ik niet van een rommelig huis, een flinke driftbui of een overgekookte pan. Ik zie juist de schoonheid in die dagelijkse chaos.
Ik ben geen vlieg op de muur, maar schuif gewoon bij jullie aan de keukentafel aan voor een kop thee. Ik lach mee om de flauwe grappen en klets mee over de dag, terwijl ik ondertussen feilloos de magie vang die jullie zelf soms even niet meer zien. Bij mij hoef je niet te poseren; je mag gewoon honderd procent jezelf zijn.
