Fearless family award : Het kindje en de wasmand
Tijdens een fotoshoot vragen ouders zich weleens hardop af: “Waar máák je nu eigenlijk precies foto’s van?”. Zeker als ik al een minuut of tien stilletjes, zonder iets te zeggen, op de grond lig weg te kijken en staar naar een plekje. Of wanneer ik plotseling door de kamer hol.
Ik roep namelijk nooit dat iedereen even leuk naar de camera moet kijken en ik stuur helemaal niks aan. Deze specifieke foto van het kindje in de wasmand (die jawel… een Fearless Family Award won!) is het perfecte voorbeeld van hoe ik achter de schermen te werk ga.
Wat doet een documentaire fotograaf precies?
Het was een typische Day in the Life shoot met kids die vol energie door het huis renden. Ik zag in mijn ooghoek die lege wasmand staan en op zo’n moment neemt mijn observatiekracht het over. In plaats van in te grijpen of te roepen: “Hé, ga eens leuk in die mand zitten!”, doe ik precies het tegenovergestelde. Ik ga in de buurt zitten, hou mijn mond en wacht af. Ouders kijken me dan soms even vragend aan, zo van: ben je nog wel aan het werk? Oh jawel! Hah!
Want ik wist: daar moet ik mijn oog op houden. Ze was al steeds aan het spelen met de wasmand, maar ik wachtte nog op dit moment, iets moois of iets grappigs. En ja hoor, bam. Dáár was het.
De magie van geduld en echte momenten
Dat is natuurlijk ook de absolute kern van documentaire fotografie. Niks aansturen, de boel niet forceren, maar gewoon donders goed kijken naar de menselijke verbinding en de humor om je heen. Als je de rust bewaart en de controle durft los te laten, wordt geduld altijd beloond met een écht moment.
Zijn jullie ook een gezin waarbij de boel weleens ontploft en zoeken jullie een fotograaf die de chaos met liefde vastlegt?
Waarom ik kies voor echte herinneringen
Ik begon mijn carrière met geposeerde portretten in een studio. Maar ik merkte al snel dat bijpassende outfits en (vaak) omgekochte kinderen niet weerspiegelden waar ik naar op zoek was. Wanneer ik zelf door oude albums blader, wil ik zien wat we aan het dóén waren, niet alleen hoe we eruitzagen.
Daarom regisseer ik niet, poseer ik niet en vraag ik niemand om naar de camera te kijken. Het gewone leven is namelijk al bijzonder genoeg.
Dit is wat ik voor jullie vang:
Hoe het is om kind te zijn: De wereld door hun ogen. Van het fanatieke bouwen met blokken tot die troostende knuffel bij een geschaafde knie.
Hoe het is om ouders te zijn: Jij smeert de boterhammen, droogt de tranen en houdt de boel draaiende. Eindelijk sta jij ook eens op de foto in die liefdevolle, verzorgende rol.
De details die je later vergeet: Kleine handjes om een beker, die versleten lievelingsknuffel, of hoe het licht precies door het raam valt tijdens het middagslaapje.
Interactie en verbinding: De unieke manier waarop jullie met elkaar omgaan. De zachte momenten van rust, maar ook de heerlijke grappige situaties die de hele dag door gebeuren.
Naast mijn werk als fotograaf voor bruiloften, hou ik ervan om de onbewaakte momenten van het dagelijks leven vast te leggen. Tijdens een sessie breng ik jullie gezin in beeld precies zoals het is: met een bult liefde en die heerlijke, alledaagse chaos.
Even voorstellen
Even voorstellen: Ik schuif gewoon gezellig aan
Ik ben Karen: een nuchtere Groninger, tikkeltje nerd en een ook wel wat eigenzinnig. Met mijn achtergrond in de psychiatrie en een scherp oog voor menselijke verbinding, schrik ik niet van een rommelig huis, een flinke driftbui of een overgekookte pan. Ik zie juist de schoonheid in die dagelijkse chaos.
Ik ben geen vlieg op de muur, maar schuif gewoon bij jullie aan de keukentafel aan voor een kop thee. Ik lach mee om de flauwe grappen en klets mee over de dag, terwijl ik ondertussen feilloos de magie vang die jullie zelf soms even niet meer zien. Bij mij hoef je niet te poseren; je mag gewoon honderd procent jezelf zijn.
